Türkiye’de 4 Nisan 2015’te bir suikast teşebbüsü yaşandı. Suikast girişimi Trabzon’daydı, hedef içinde 40 kişilik Fenerbahçe futbol takımı kafilesiydi.
Pusu kurulmuştu.
Hani “tüfek icat oldu, mertlik bozuldu” diyor ya atalarımız, işte böyle bir şey vardı ortada.
Tarihimizin en karanlık sayfalarında olduğu gibi tüm cesaretini pusu kurmaktan alanlar yeni bir eylem planı yapmışlardı.
Bu pusunun bir benzeri 3 Temmuz’da da kurulmuştu!
Kafileyi taşıyan otobüs şoförü vurulacaktı.
Böylece saatte yaklaşık 90-100 km yapan araç kontrolden çıkacak, önce bariyerlere çarpacak, sonra yoldan çıkacak ve peş peşe taklalar atarak artık nerede duracağı belli olmayan, içinde belki de onlarca cana mal olacak bir sona doğru yol alacaktı.
Ve bu sabah gazetelerin manşetlerinde insanların çoğu zaman en yakınından daha çok sevdiği Fenerbahçe’li futbolcuların bir kısmının fotoğraflarını görecek ve kahrolacaktık.
Daha vahimi bu sabah Türkiye’nin birçok yerinde Fenerbahçeliler sokaklara dökülecekti.
Bu yaşanmamışsa tamamen bir şanstır!
Belki de tesadüf?
Ancak olayın bu kadar ucuz atlatılmış olması, bu yazıyı yazdığım anlarda şoförün durumuyla ilgili son bilgiler net değildi, sağlık durumunun iyi olduğunu umut ederek devam ediyorum, yapılan eylemin niteliğini değiştirmez.
Bu olay organize bir terör eylemidir.
Kuşkusuz birçok nedeni vardır.
Okuyucularımız bilirler, her fırsatta şu önemli bakış açısını dile getiririm; görünenle öz aynı olsaydı bilim olmazdı!
Ortada bir Fenerbahçe düşmanlığı var. Bu özellikle son yirmi senede özellikle, planlı bir şekilde toplumun gündemine ve hafızasına yerleştirildi.
Fenerbahçe ile ilgili zehirli ve kirli algı insanların zihinlerinde kalıcı bir şekilde yer etti.
Bu algıdan kocaman bir yalan olan 3 Temmuz senaryosu üretildi.
Senaryonun yazarları, oyuncuları, yönetmenleri ve yapımcıları vardı.
Dün bir kısmı olayla ilgili olarak timsah gözyaşlarıyla geçmiş olsun mesajları yayınlarken “şike başka, haklı davamız baki kalmak üzere” vurgusunu özellikle yapmaktan geri kalmadılar.
Nasıl bir hesap peşinde oldukları, neye hizmet ettiklerinin bile farkında olmayan bu şahısların önemli bölümünün medyada gazeteci, haberci, yorumcu, televizyoncu olarak görev yapmaları, bir kısmının birkaç spor kulübünde bulunmaları çok çarpıcı ve göz önünde olan bir gerçektir.
Rizespor-Fenerbahçe maçını bile Serkan Kırıntılı üzerinden izleyen, yorumlayan ve tahrik eden bu kişilerin otobüs şoförüne kast eden pusu kurmuşlardan ne kadar mesafede olduğunu nasıl kestireceğiz?
Fenerbahçe’nin her an her dakika şike yaptığını ima eden bu kafa yapısının tetikçileri tahrik etmediğini nasıl ayırt edeceğiz?
Şike ile yatıp kalkan, her yerde şike gören bu zihin yapısının şikesiz bir ortamda gelişmediği ortadadır, temiz ve saf olduklarına nasıl inanacağız?
Artık 6222 sayılı yasanın tarif ettiği şeyin ötesine geçilmiştir.
Fenerbahçe nefreti üzerinden bugün bir başka senaryo yazılmaya mı çalışılmıştır, bunu bilmiyoruz.
31 Mart gününden beri ülkemizin üzerine oturmuş olan lanet karanlık, Türkiye’de takım tutma sevgisi başka bir anlam ifade eden Fenerbahçe üzerinden bambaşka bir hesap içine mi girmiştir?
İlgili YazılarArşiv
40 kişilik Fenerbahçe kafilesini taşıyan otobüsün direkt sürücüne yönelen eylemin bilinçsiz, sıradan ve meczup bir saldırı olduğu düşünülemez.
Bu planlı bir terör eylemidir.
Ve failleri, azmettiricileriyle birlikte ortaya çıkarılıp, cezalandırılmalıdır.
Bugün futbolu konuşacak yerde içine düştüğümüz durum budur.
Fenerbahçe 3 Temmuz’dan kadını, erkeği, yaşlısı genci, çocuğu, taraftarının gücüyle, direnci, direnişiyle çıkmıştır.
Fenerbahçeli gelecek kuşaklara iftiharla anlatacağı destansı bir mücadele öyküsü yazmıştır.
Fenerbahçe haklı olduğu bu davanın bütün seyrini değiştirmekle kalmamış, Türkiye’deki birçok benzer davayı ters yüz etmiştir.
Kimse Fenerbahçe’nin bu gücünden başka şekillerde yararlanma hesapları içine girmemelidir.
Dün geceki terör olayı Fenerbahçe’nin bu kalabalıklarının sokaklara dökülmesinin bir girişimi de olabilir.
Gerçekten ucuz kurtulmuş, atlatılmış bir yerdeyiz.
Sakin kalmayı da bilmek gerekiyor. Çünkü ortada gerçekten bir belirsizlik de var.
Ancak artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktır. Türkiye’de maalesef futbol bitmiştir. Yeni bir sayfa açabilmek için kanla, kinle, kavgayla beslenenlerden sporumuzun bir an önce kurtulması gerekiyor.
Geçmiş olsun Fenerbahçe!
Otobüs sürücüsüne acil şifalar dilerim.
